دختران روحالله قم با نقشِ انگشت بر طومار خونخواهی، با رهبرشان حضرت آیت الله العظمی سید مجتبی خامنهای بیعت کردند
به گزارش روابط عمومی ستاد هماهنگی کانونهای فرهنگی هنری مساجد از استان قم، در شامگاه ماتم رهبر شهید، تابلویی عظیم بر دیوار صحن نصب شد که بر آن نوشته شده بود: «خونخواه پدر – گوش به فرمان پسر». این جمله، میثاقنامهای بود که قرار شد با سرانگشتان وفادار امضا شود. اعضای کانون فرهنگی هنری دختران روحالله، یکیک پیش آمدند، انگشت خود را به جوهر قرمز آغشته کردند و اثر آن را بر این طومار نورانی فشردند. هر اثر انگشت، گویی قطرهای از همان خونی بود که رهبر شهید بر زمین ریخت و حالا بر دیوار مسجد، گلواژهای از بیعت میرویاند. مهمانان تشییع نیز چنین کردند و صفِ بیعتکنندگان، از محراب تا ورودی مسجد کشیده شد.
شعار حکشده بر تابلو، رمزی دوپهلو و در عین حال شفاف بود: «پدر» اشاره به پیکر مطهر رهبر شهید داشت که با شهادتش، راه را برای همیشه روشن کرد و «پسر» تجلی رهبر زنده و عزیز، آیتالله العظمی سید مجتبی خامنهای بود که اکنون پرچمدار این مسیر است. دختران مکتب روحالله، با این اثر انگشت، خود را «خونخواه» پدر شهید و «گوش به فرمان» فرزندِ برحق او اعلام کردند. مسئول کانون فرهنگی هنری دختران روح الله، این اقدام را اینگونه تفسیر کردند: «ما نخواستیم بیعتی صرفاً لفظی داشته باشیم؛ اینجا هر سرانگشت، یک سند زنده و یک تعهد میدانی است که اگر رهبر عزیز فرمان جهاد دهد، ما از بصیرت تا بذل جان، در صحنهایم.» همزمان، پرچمهای سیاه و تصاویر رهبر شهید، پسزمینهای از غم و غیرت ساخته بودند که در هر اثر انگشت، موجی از بغض و اراده را روانه میکرد.
در پایان مراسم، آن بنرِ آغشته به دهها اثر انگشت، همچون پردهای از کربلا، در برابر دیدگان حاضران قرار گرفت و زمزمهی «لبیک یا رهبر» را به اوج رساند. این تابلو، یک سند تاریخی و قطعهای از رسانهی زنده است؛ همه بدانند که دختران قم، درست در همان شبی که پیکر مطهر پدر تشییع میشد، با پسر راه را برای فرداهای سخت، با اثر انگشت خونخواهی، محکم بستند. مسجد محمدیه، اینگونه شد برج نوری که از آن، پیام «گوش به فرمانیم» تا آن سوی افقها طنین انداخت.